سخن از بودن ‌نیست سخن از ماندن‌ نیست

سخن از عمق ‌غم است! 

و غباری‌که در اندوه زمان جاری ‌است

سخن از تلخی یک ناپیداست!

 


 یادم نمی رود آن نماز صبحی که آیه به آیه حمدش را گریستی ..

یک لحظه گفتم تاب نمی آوری و به سلام آخر نمی رسی!

و حالا  .. من باید حمد بخوانم  ..

چه روزگار حقیری

 

کمترین اقدام یعنی آه را گم کرده ام!

 

بسم الله الرحمن الحیم

الحمدلله رب العالمین

..