من پا کشیدم از عهد بسته ام

تو پا فشردی بر

مهربانیت

  از آن تبار خود شکن

تو مانده ای

و

بغض من

  .. 

به دست رحمتم از خاک آستان بردار

سخن از بودن ‌نیست سخن از ماندن‌ نیست

سخن از عمق ‌غم است! 

و غباری‌که در اندوه زمان جاری ‌است

سخن از تلخی یک ناپیداست!

 یادم نمی رود آن نماز صبحی که آیه به آیه حمدش را گریستی ..

یک لحظه گفتم تاب نمی آوری و به سلام آخر نمی رسی!

و حالا  .. من باید حمد بخوانم  ..

چه روزگار حقیری

کمترین اقدام یعنی آه را گم کرده ام!

بسم الله الرحمن الحیم

الحمدلله رب العالمین

..

تو مرد باش و مينديش از گراني درد

هميشه درد

به سروقت مرد مي آيد!

هرگز آیا این همه عاشقت بوده ام ؟!

کجا بودم ای عشق!

چرا چتر بر سر گرفتم

چرا ریشه های عطشناک خود را به باران نگفتم

چرا آسمان را ننوشیدم و تشنه ماندم!

ببخشای ای عشق

 ببخشای بر من ، که ریشه در خویش بستم و ماندم.. 

.

.

.

زدوری تو نمردم چه لاف عشق زنم ..

وبلاگم با اکسپلورر با یه پست نصفه بالا میاد !

نمی دونم چند وقته این جوریه ، چون خودم همیشه با موزیلا می دیدم :(

کسی دلیل خاصی به نظرش می رسه ؟

هر که را با خط سبزت سر سودا باشد

 پای از این دایره بیرون ننهد تا باشد

بگذار آنقدر باران ببارد

تا گلوگاه گریه از آوار این ترانه های خیس لبریز شود.

نگران نباش!

به هیچ جای این آسمان ساده صبور بر نمی خورد

اگر گهگاه پلک های خسته و خاموش من

برای بی قراری نیامدنت ببارد

حالا دیگر عابران خواب گرد هم  ، اندازه علاقه را می دانند

با سر انگشتان خسته  بر سینه دیوار ِ این کوچه بی ستاره می نویسند

تو آن سخاوت سبزی

که انتظارت را همیشه پنجره در پنجره پریشانم..  

خوب تریـن حادثه می دانمت!

        هر کس روزنه ای ست به سوی خداوند، اگر اندوهناک شود. اگر به شدت اندوهناک شود ..

     مصطفی مستور

شعری بخوان! برای دلم با ردیف "نور"

انتهای راه

بن بست

دیوار

هیچ افقی در رو به رو نیست

فقط سر را به آسمان بلند کن

چه بی انتها..

هیچ بن بستی راباور نمی کنم!

سمـــــــــــــع الله لمن حمــــده ...

 فَاِنْ دَعَوْتُكَ اَجَبْتَنى

 وَاِنْ سَئَلْتُك َاَعْطَيْتَنى

 وَاِنْ اَطَعْتُكَ شَكَرْتَنى وَاِنْ شَكَرْتُكَ

 زِدْتَنى!

 هزار مرتبه گفتند و باز تازه و گیـراست 

حدیث ِ کهنه ی عشق مکرری که تو بودی

من نه آنم که سست بازآیم

ور ز سختی به لب رسد جانم