بسم الله الرحمن الرحیم

درود و سلام و صلوات خداوند بر محمد و خاندان پاکش

..

این نه تیتراژ آغازین اخبار شبانگاهی است و نه بیست و سی!

 این شروع آخرین پست امسال است . این شروعی مبارک است برای سال نو که با میلاد بزرگی همزمان است . هم او که در وصفش گفتی رحمت است بر شما عالمیان . 

هم او که گفتی :

لقد جاءکم رسول من انفسکم عزیز علیه ما عنتم حریص علیکم ..

 رسولی از خود شما به سوی تان آمد که رنجها و سختی های شما بر او سخت است و مصر بر هدایت شماست .

هم او که گفتی به آن هنگامه هولناک  چون امتش را بخواند :

"امتی"

در خطاب گویی :

" رحمتی"

و ضامن شدی آنقدر از اهل امتش ببخشی که راضی و خشنود شود .

..

سلام بر تو ای پیامبر رحمت

درود خداوند بر تو و خاندان پاکت باد 

 روی دل به سوی توست :

 اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ وَ أَتَوَجَّهُ إِلَيْكَ بِنَبِيِّكَ نَبِيِّ الرَّحْمَةِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ

يَا أَبَا الْقَاسِمِ يَا رَسُولَ اللَّهِ يَا إِمَامَ الرَّحْمَةِ يَا سَيِّدَنَا وَ مَوْلانَا

 إِنَّا تَوَجَّهْنَا وَ اسْتَشْفَعْنَا وَ تَوَسَّلْنَا بِكَ إِلَى اللَّهِ وَ قَدَّمْنَاكَ بَيْنَ يَدَيْ حَاجَاتِنَا

يَا وَجِيها عِنْدَ اللَّهِ

اشْفَعْ لَنَا عِنْدَ اللَّهِ

.

.

ظاهر که به دست ماست شستیم تمام

باطن که به دست توست آن را تو بشوی

 پی نوشت ۱:

 نکویی این سال نیامده از بهارش پیداست 

آب زنید راه را هین که نگار می​رسد

 مژده دهید باغ را بوی بهار می​رسد

پی نوشت ۲:

طنین یا مقلب القلوب که توی صحن ها می پیچه

تمام بدنم می لرزه  ..

  اگر چه رو سیاهم پیش رویت...

پی نوشت ۳:

گلبن عیش می دمد ، ساقی گلعذار کو 

باد بهار  می وزد باده ی  خوشگوار کو

گنج عشق خود نهادی در دل ویران ما ...

 پی نوشت۴: 

حرفی نمانده ، تنها :

 به قدر سلامی ولو کمتر از سلامی ،حقی اگر هست ، عذر تقصیر بپذیرید و در گذرید. 

در آستانه سال نو

با دلی امیدوار به فضل بی پایانت: 

یا مقلب القلوب و الابصار
یا مدبر الیل و النهار
یا محول الحول و الاحوال
حول حالنا الی احسن الحال...

عیدتان مبارک

بیراهه رفته بودم آن شب

دستم را گرفته بود و میکشید

زین پس

همه عمر را، بیراهه خواهم رفت...

 حسین پناهی

پی نوشت ۱: 

می روم با عجله و اضطراب ، چیزی بین راه رفتن و دویدن

می ترسم نرسیده به آنجا اتفاقی برایم بیفتد

می ترسم  ..

گفت : 

رهایی متاعی نیست که سر هر کوی و برزن فروخته شود.

آن به اندازه لذت خوردن یک غذایی خوشمزه زود از دست می رود

مگر آنکه قدر گرسنگی را بدانی!

پی نوشت۲:

چه طلوع هایی که دست به زانو از زمین بلند شدم .

پا بر آتشی گذاشتی

که سوختنش

تورا تا مرز خاکستر کشاند

 و به تو آموخت

 تا چه بی نهایتی

می توان پا پس نکشید

 پی نوشت۳:

کن اللهم بعزتک لی فی کل الاحوال رؤفا

 و فی جمیع الامور عطوفا

بیاکه قصر امل سخت سست بنیاد است

بیار باده که بنیاد عمر بر باد است

فقط همین !